Belgen hebben zo'n heerlijke manier om grote dingen klein te maken.

Is iets niet te bevatten zo afschuwelijk eng? Dan maak je er toch gewoon een strip van. Het verhaal gaat dat de eerste Franse president van vlak na de Grote Oorlog - de gewezen generaal Charles de Gaulle - vond dat het door de Germanen afgebladderde Franse ego een onoverwinnelijke oppoetsbeurt moest hebben. En dus spoedde hij zich naar de bovenburen. Naar het land der Belgen of all piepel, en zei: "maken jullie nou eens een strip voor me." Want in jullie strips doet alles wat gewelddadig, onmogelijk of zelfs helemaal nooit gebeurd is, toch vrolijk, onderhoudend en humoristisch aan. En ze worden nog beter gelezen dan de bijbel en de Gazet van Antwerpen."

Nou dat vonden ze leuk daar bij René Goscinni. Fransen die opeens voor onoverwinnelijke helden mochten gaan spelen. Maar Duitsers…. "Nou meneer de Gaulle, dat kan voorlopig echt nog niet, hoor. Daar maken we dan Romeinen van. Want die zijn daar ook bij u op bezoek geweest. Alleen een beetje eerder."

En de Gaulle zou toen hebben gezegd: "C’est une idée par excellence”. “Maar geen mijnen, bommen en granaten, hé, dat hebben we net gehad. En ook geen drones en zo."

"Nou meneer De Gaulle, wist u dat niet? Romeinse soldaten vlogen vanzelf. Als de afzet maar hard genoeg was. En uw Fransozen - die mogen we toch wel Galliërs noemen, hè - zijn oer en oersterk. Ze hebben daar van zware voorhistorische stenen in plaats van halters. Menhirs noemen jullie dat toch? Die zijn daar echt nog. Voornamelijk in Bretagne. Bij Normandië om de hoek. Hoe ze daar komen schijnt niemand te weten. Dus dat komt goed uit. Door daarmee te oefenen kunnen uw Galliërs met z'n tweeën een heel Romeins Legioen aan. Niks geen moeite."

"Hebben jullie ook al een idee voor de casting?" vroeg De Gaulle. Hij was net naar De Langste Dag geweest en wilde beslist niet onderdoen voor Eisenhower en Montgomery."

"Nee, meneer De Gaulle, dan wordt het echt vechten en dat willen we niet. Slachtoffers hebben we genoeg gehad. En zo’n historisch hospitaal was zo'n sombere bedoening met al die muren, monniken en pleegzusters. Eén sexy verpleegstertje in een minirokje met zo'n rood kruisje op haar mutsje, dat gaat nog wel. Nee, we bedenken wel een soort van ludieke priester die alsmaar in pot mistletoesoep staat te roeren.

Het schijnt de Gaulle nooit te zijn opgevallen dat Panomarix net zo'n grote neus had als hijzelf….

1 april 2026