Ik heb de indruk dat ze hier veel beter op was voorbereid dan iedereen dacht. Althans, als je bijna 70 jaar samen onder hetzelfde dak tevreden hebt geleefd en liefgehad. Letterlijk.
Ooit verliefd geworden. Getrouwd, huis gekocht en daar altijd in blijven wonen. Op de schoolvakanties na. Niet als ouders maar als docenten.
Ik moet opeens denken aan Harry Jekkers. Hij was laatst op TV. Ook écht voor 't laatst. Want hij houdt ermee op. Dat lijken bekende mensen steeds vaker te doen als je zelf denkt dat je oud wordt. Wat zeg ik? Als je zelf al oud bént.
Het zal je toch maar overkomen. Lig je net in bed: horloge vergeten. Ligt nog ergens in die grote ruimte. Zelfde verdieping hooguit twintig meter verderop. Naast dat tafeltje met je lege glas. Daaronder jeukte het beetje. Nee, niet onder dat glas. Aan de onderkant van je pols. Horloge even losgemaakt maar toen moest je tegelijk dat slaapmutsje ook...
Mijn moeder was een heel erg lieve vrouw. Ik heb haar zelfs nooit, maar dan ook helemaal nooit, haar stem horen verheffen. Maar als jongste van twaalf was zij wel heel erg verwend. Ze was dan ook gewend haar zin te krijgen. Als zij als kind iets wilde dan voelden haar zes zussen zich al gauw genoodzaakt om daar...
Er was eens een ondernemer die het heel erg moeilijk had. De boekhouder was met de kas naar de Bahama's. Op de computerafdeling waren alle data gewist. Een concurrent had de verkoopleider weggekocht. De grootste klanten waren mee overgelopen. En z'n vrouw (van wie hij zielsveel had gehouden) was er met z'n secretaresse vandoor, want dat kan óók nog...
Toen, dankzij de pil, het risico op zwangerschap van het ene op het andere jaar vrijwel tot nul was teruggebracht, onderging de maatschappij ongekende veranderingen. Eerst samenwonen en pas dan wel of geen kinderen. Met als bekroning de vrije keuze om een huwelijk te aan te gaan na een geslaagde proeftijd. In onze ogen was die ommezwaai een soort...
Is iets niet te bevatten zo afschuwelijk eng? Dan maak je er toch gewoon een strip van. Het verhaal gaat dat de eerste Franse president van vlak na de Grote Oorlog - de gewezen generaal Charles de Gaulle - vond dat het door de Germanen afgebladderde Franse ego een onoverwinnelijke oppoetsbeurt moest ondergaan. En dus spoedde hij zich naar de...
Er zijn van die semi humoristische uitdrukkingen welke aan een personage van Dickens worden toegeschreven. Maar zeker ben ik daar niet van. Ik bedoel zo iets als:
Ze hebben me weer gevraagd om een stukje te schrijven. Columns deed ik al een tijdje, maar nu gaat het om een min of meer vaste rubriek met wetenswaardigheden van en voor Medelanders die hier al permanent wonen of op z'n minst zo slim zijn aan de Costa te overwinteren. Als de televisie-weermannen via de Satelliet hìer hetzelfde beweren...
We waren in Wommels. Op donderdag dag 22 augustus 2024. Per auto met bed en toilet. Een camperbus dus. Een beter idee om met Rietje samen nog wat leuke dingen te doen was niet denkbaar. Alle dagen leken hetzelfde in een aanleunappartement bovenop de Gudula Zorginstelling. Hoe mooi en hoe eigen dat ook is. Maar toch niet alles. Elke dag...
Hebt je het gezien gisteren? Hoe ze met 150 km per uur van die berg af denderden? En dat nog normaal vonden ook? Meer dan 800 meter lager en dat in minder dan 4 minuten. Ik zou een remparachute meenemen in plaats van een heuse airback… Als je zo hard met een auto rijdt heb je ruim 200 meter nodig om tot stilstand te komen....
Rietje had soms van die gezins-verenigende aanvallen. Met z'n allen in twee auto's naar Sporthuis Centrum of zo iets. Huiswerk mee als dat nog niet af was.
Ze werd achttien die dag en had al een aantal rijlessen achter de rug. Ik was bezig haar cadeau te halen: een Fiat Panda. Door mensen van de garage aan de overkant van boven tot onder helemaal ingepakt in cadeaupapier. Met een opgeslagen klepje om tenminste iets te kunnen zien bij het oversteken van de Straatweg. Dat voelde toch...
We woonden hier nu al een tijdje. Met de eerste Sylmar tegen de achtertuin. Aan onze eigen aanlegsteiger. Stroom, drinkwater, motor altijd startklaar. Zeilen netjes opgeborgen. Zomer en winter. Wie kunnen dat zeggen in dit overvolle land? Niet veel mensen. Geen duur liggeld in een jachthaven. Geen gesleep met alles wat je mee- en weer mee terug...
Ludy, Rik en Vera zijn weliswaar blij voor ons, maar voor zichzelf zagen ze het toch nog steeds niet zitten. Ook al lonkte de gedachte aan zon en water wel. Plus - oh verrassing - een helemaal zelfstandige woning met ook nog elk een eigen kamer. En toch ons ouderlijk vangnet praktisch om de hoek.
Maar het imago van...
Het lijkt wel of gewoon winterweer een soort van nationale ramp geworden is. Met verkeerswaarschuwingen in alle kleuren van de regenboog. Als dat al nodig is dan komt dat òf door de toegenomen verkeersdrukte òf door het gebrek aan rij-ervaring bij jongere weggebruikers. En dus bij gebrek aan echte winters. Zonder twijfel veroorzaakt door de...
De winter van negentienzesentachtig op -zevenentachtig is net niet op een Elfstedentocht uitgedraaid. Maar koud was het wel. Met zelfs overdag temperaturen die nog onder de min tien graden bleven steken. En dan groeit het ijs hard.
Vandaag, zaterdag 24 januari 2026. Om 04.43 uur volgens de verlichte, digitale slaapkamer klok. Ik hoorde het toch duidelijk. Maar toen ik goed wakker was begon ik natuurlijk weer te twijfelen. Ik ben nu immers gewoon alleen. Dus moet ik het me hebben verbeeld. Maar het was toch de stem van Rietje geweest, die vannacht tegen me zei:
Rietje at nooit veel. Dat kon ze eenvoudig niet. Het moest ook langzaam en dan nog wist iedereen aan tafel dat ze altijd probeerde om de lekkerste overschotjes bij tafelgenoten onder te brengen. En anders ging er veel mee naar onze eigen koelkast thuis.
Ik was maar 14 minuten te laat in de Abel Tasmanlaan. Geen beste beurt. En Ludy had haar mama halfplagend al voorspeld - zo hoorde ik later - dat ik nu wellicht helemaal nooit meer zou komen. Vanwege die tekst over de, door de kinderen serieus gewraakte, tandenborstel. "Mam, dat zèg je toch niet." Wie z'n moeder zegt...
Nadat Theo en ik de Fritsen uitgeleide hadden gedaan en waren voorzien van een lijst met die middag afgesproken huiswerk, was het zaak om ergens vandaan alsnog een flinke bos rozen te veroveren. Wellicht had ergens een winkel al ingekocht voor morgen. Zaterdag. Ik schoot raak in Breukelen en kon ze over uurtje kant en klaar, besneden en geschikt in...
Het jaarverslag 1984 van pensioen BV Konigxvelt was voltooid en door alle betrokkenen akkoord bevonden. Inclusief door de dienstdoend Inspecteur der Belastingdienst. Het eerste deel van Rietjes' financiële toekomst was hiermee al wat overzichtelijker geworden.
Daar hadden we dan ook samen een glaasje wijn op gedronken. En voor Rietje was het goed...
Wij hebben een Yup in de familie. Aan de "kouwe kant", doch daar wordt het niet leuker door. Onze dochter denkt dat ze van hem houdt en dus hebben we met elkaar te leven. Zij zéker, maar voor haar is het toch iets makkelijker. Jaguar, Goldcard, dure kleren, zelden in de keuken, mooi huis (als je het verkoopt tenminste),...
Als dit in deze eeuw had plaatsgevonden dan zat Mark nu geduldig wachtend in de auto iets met zijn smartphone te prutsen. Maar dat kon toen nog niet. Het zou nog meer dan twintig jaar duren voordat die dingen gemeengoed begonnen te worden.
Wat hij wel zat te doen kan ik mij niet meer herinneren. Wel dat hij erg verrast...
"U hebt zelf voor zijn opname getekend", triomfeerde de Jurk zwaaiend met het dossier waarmee dat meelevende balie-meisje onze kennismaking had ingeleid.
"U kunt niet meer terug."
"Goh", antwoordde ik, "da's nou jammer. En nog geen uur geleden zag je me niet voor vol aan omdat ik nog niet als familie te boek sta…"
"Niks mee te maken. Rik blijft...
Rietje was net aan het bijkomen uit de narcose toen mijn buzzer zich aandiende. Dat was toen DE manier om iemand terug te laten bellen. Waar die zich ook maar bevond. In dit geval diende ik contact op te nemen met een psycholoog waarbij ik Rik zojuist had afgeleverd. Door mij ook wel aangeduid als Nico-met-de-geitenwollen-sokken. Hetgeen de...
Via de Grote Zaal baande Theo zich een weg met een uitgestoken hoorn in z'n hand.
"Ludy voor je aan de telefoon."
"Geef maar hier…"
"Ja, met Ad..?"
"Ik wil zo graag naar papa's graf…"
"Da's goed. Ik kom er aan."
"Maar je hebt je maandelijkse klantenavond…"
"Wie dit niet begrijpt die hoort hier niet. Wil je dat ik mama vraag om ...
En dan tussen moeder en dochter in het bijzonder. Gelukkig niet in alle gevallen want anders kunnen de meeste vaders van deze wereld hun boeltje wel in gaan pakken. Ik weet daar intussen - hoogst ongewild - alles van omdat ik er juist nu tot over mijn oren middenin zit. Als gewezen voogd van mijn drie maanden geleden overleden...