De A6 was toen een provinciale route
En Friesland leek nog héél erg ver weg
Over de dijk langs het IJsselmeer tot aan de brug over het Ketelmeer. Van daar af ging het verder door de polder langs het nieuwe Lelystad en via het smakeloos betondorpje Emmeloord naar Lemmer. En dan was je er bijna.
Waar bijna?
Nou in Friesland dus.
Met de nachtboot kon ook. Vanuit Amsterdam. Die kwam tegen het ochtendgloren in Lemmer aan. Fiets meenemen. Dat was zekerder dan de busverbindingen daar.
O ja, je kon ook over de Afsluitdijk. Eerst Noord-Holland helemaal door. En dan via Bolsward naar Sneek en zo. Van de dijk via Hoorn en Lelystad was nog geen sprake. En dus ook niet van het Markermeer. Ik heb in '72 ooit nog eens per zeilboot meegedaan aan de Ronde van het IJsselmeer. Opgestapt in Lelystad, 's nachts vastgelopen in het Vrouwezand, iets terug en door naar Den Oever en over de finish in Medemblik. En behalve de Afsluitdijk geen andere dijk of sluis gezien.
Als de A6 er nog niet was, dan was Hajé er ook nog niet. En dat is nu een raar soort wegrestaurant dat trots is op z'n 40-jarig bestaan en nu zelfs hotelkamers heeft. En een zaal vol meer souvenierachtige prullen en knuffels dan er daar aan veredeld snackvoer op zo'n kaart staat. En dat, sorry voor het woord, niet te vreten is. Men had de argeloosheid om me te vragen: "Heeft ‘t gesmaakt, meneer?" En ik antwoordde bij uitzondering, want van huis uit ben ik daar te aardig voor: "Eigenlijk niet. Kijk zelf maar." Want de uitgepelde Hamburger; uitgezáágd is een beter woord - waar McDonalds zowel iemand aan de balie als een ander in de keuken per direct ontslagen zou hebben - lag nog op het aangeleverde bonbonschaaltje dat bij Hajé een bord heet. “Aangebrand is lekker", zei moeder Aagt…
Maar er was wel iets goed bij Hajé: de airco's. En nodig ook. Want de zomer viel dit jaar op de 19e juni. Zó warm dat met een beetje heerlijk geurende Lenor al mijn kleding zo aan de lijn kon. Om water uit te sparen. Toch maar in de wasmand ermee…
Ik moest en zou voor een campertaxatie naar Alphen a/d Rijn die dag. Zonder airco. En werd door Truus (mijn navigatrice) via Amsterdam geleid. In een omgeving waar ik lang heb gewerkt. Ik zag iets wat het hedendaagse Amstelstation moet zijn. En had zowaar een zijdelingse blik in de Wibautstraat waar toen de grote bureaus en uitgevers hun domicilie hadden. En ik m'n eerste aanrijding dankzij een langparkeerder die onverwacht onder het Sparkantoor uitkwam en dacht dat rechts altìjd voorrang had. Verder gaat het dan langs enorme gebouwen links en rechts van een enorm wegenstelsel wat er in 1990 zelfs nog niet was. En toen ik bij Schiphol onder dat vliegtuigviaduct - met speciaal voor mij net een DC-zoveel taxiënd er overheen - voelde ik mij zo verschrikkelijk klein dat ik totaal niet begreep hoe pakweg een miljoen mensen zo dicht op elkaar willen wonen en werken omdat ze gewoon niet beter weten.
De vele gillende sirenes maakten dat een beetje hypochonder hier niet dagelijks kan verkeren zonder geestelijk gestoord of lichamelijk écht patiënt te worden. Ik herademde bij de afslag Gouda Alphen a/d Rijn. En mocht daar weer een stukje tussen de weilanden door waar elke ophaalbrug continu werd gekoeld door opgepompt water omdat er anders voor het najaar geen schip meer onderdoor zou kunnen.
Dus was het in mijn tijd daar echt nooit zó warm geweest. Want gevaren werd er ook daar wel. Door ons dus. Tot voor een jaar of vijftien.
Ik besloot Truus te vragen om terug een sluiproute binnendoor door naar Hilversum en Almere te nemen. Véél kon er niet misgaan, want aan die omgeving kon er weinig zijn dat mij niet op z'n minst bekend voorkwam. Het werd Aalsmeer, Uithoorn, Mijdrecht en tussen de prachtige Vinkeveense plassen door naar Loosdrecht, Hilversum, Eemnes, richting Almere. Veel veranderd maar toch herkenbaar tot Hajé. Wat dat betreft neem ik dus de volgende keer Mc Donalds weer bij Lelystad. Die was er ook al in de de jaren ‘90 toen ik nog bijna dagelijks moeiteloos heen en weer forensde tussen Loenen a/d Vecht en Uitwellingerga.
Terug in De Jouwer met iets meer dan 13 duizend inwoners wàs parkeren naast m'n appartement een fluitje van een cent. Voor de kenners: Lochem is precies zo klein.
OK, ik was hondsmoe.
En ben bejaard.
Maar ik kàn het nog…
20 juni 2026