Ik heb de tijd nog meegemaak dat ethiek in de reclame een goed bewaakt begrip was. Had je niet gedacht, hè? Dat we toen zo streng waren! Zeker niet nu de deur naar misleiding en oplichting vandaag-de-dag zó wijd open staat. Het bureau dat toen de regels overtrad, kon gevoelige sancties verwachten. Zwaarder dan die van een rechtbank. Die dreiging...

Misschien vraag je je nu af waarom ik nu verhaaltjes zit te schrijven, terwijl er zoveel anders valt te beleven. Welnu, dat heeft iets te maken met ontwenningsverschijnselen. Sommige werkzaamheden verweven zich in meer dan dertig jaar dusdanig met je leven, dat je er ook na de VUT, AOW, Lijfrente of Fondspensioen niet mee kunt stoppen. Niet voordat...

Ik kom uit een tijd dat we zelden of nooit vochten. Maar er waren uitzonderingen. Als het echt niet anders kon. Ik was niet groot, maar erg gauw driftig. Zo vreedzaam als ik me nu gedraag; toen sloeg ik er meteen op los. Drift maakt sterk.

Tot mijn verbijstering hebben de huidige generaties nu al geen idee meer van wat hun voorvaderen (en -moeders) op hun geweten kunnen hebben. Ik zeg kùnnen hebben want die waarschijnlijkheid was niet erg groot. Het is gelukkig gebleven bij een relatief klein percentage, meestal jonge, avonturiers (SS) en laffe burgers (NSB).

Ik kom uit de tijd dat men zich nog belachelijk kon maken door naar onverdiende bekendheid te streven. De woorden netwerken en BN-er zouden pas veertig jaar later enige betekenis krijgen. Doe maar gewoon was de boodschap.
Laat eerst maar eens zien wat je beweert te kunnen.

Sinds Adolf waren Duitse auto's uit de gratie. Opa en oma overleden begin jaren veertig en de mof nam niet alleen fietsen in beslag. Ook en vooral auto's. Maar opa's Spyker ontsprong de dans. Die was net op tijd helemaal gedemonteerd. En in vetvrije pakketten onder het zaagsel van de timmerfabriek verstopt. In de spaarzaam verlichte en meestal...

De klei onder het schaarse gras van de Oostzeedijk is nog vochtig. Maar je kunt erop liggen. En ons kan dat niks schelen. Mijn moeder straks wel. Maar dat is van later zorg. We hebben iets veel belangrijkers te doen. Auto's tellen.

Europa wordt meegesleurd in de import-oorlog van oom Donald. Om te voorkomen dat China de grootste en enige fabriek ter wereld wordt. Daar is wel wat voor te zeggen. Maar wat heeft Temu daar mee te maken?

Tijdens corona kwamen veel ondernemers in de problemen. En dan werden ze insolvent door gebrek aan omzet. Iemand die geen Latijn geleerd had hoefde niet persé te weten wat dat is: 'insolvent'. Wat het dan betekent? Gewoon: hij of zij zit aan de grond.

Ik kom uit de tijd dat de Paus ons land nog mee regeerde. Dat deed Pius XII tot 1958. Net als z'n voorgangers. En nog een paar opvolgers. Dat is dus nog niet zo lang geleden. Gezien in het licht van na-oorlogse geschiedenis. Ik was er al en werd net twintig.

"Bijten ze nog al?"vroeg de voorbijganger met de geruite pet.
"Mmm", mompelde de visser, die zeker niet onvriendelijk maar ook niet erg
spraakzaam was.
"'t Is nu half zeven 's avonds", merkte de voorbijganger onverwacht overschakelend op.
Het duurde even totdat dit tot de visser doordrong, want hij was hij was helemaal niet van plan om te praten en...

Niemand had er op gerekend. 't Was nog nooit eerder gebeurd. Zo iets verstoort de leger hiërarchie. Waarom juist ik dan bij die kapitein moest komen? Nog steeds geen idee. Soms doet het leger onverwachte dingen. Iedereen had z'n kaken stijf op elkaar gehouden. Daar is het leger ook goed in: geheimen bewaren. Hoe goed, zou ik pas veel...

We reden met onze Buscamper met twee bedden en soms niet onwelkom sanitair langs de nieuwbouw van als zodanig herkenbare appartementen. Zegt mijn lotgenote achteloos:
"Allemaal flats voor oude mensen".

Het Eeuwige pleegt een aanslag op dat wat Tijdelijk is. Het is geen kernbom die een eind maakt aan de mensheid. Nog niet. Ook zijn Grenzeloze Gulzigheid en dito Genotzucht hebben nog steeds geen einde gemaakt aan het voortbestaan van de Homo Sapiens. Al lijkt dat wel onontkoombaar op lange termijn.

Stikstof is natuurlijk niet echt hèt probleem. Dat heeft de journalistiek ervan gemaakt. Die heeft meer te zeggen dan welk volksdemocratisch instituut ook. Inclusief kabinet en kamers. Stikstof is goed voor de grond en dus voor het gewas. Maar zoals met alles: je kunt er ook te veel van hebben.

Ik kom uit de tijd dat je nog wist wanneer je belazerd werd. Dat kan nu ook nog wel. Hou je toch maar aan het uitgangspunt: je wordt ALTIJD belazerd. Let op: er wordt je iets beloofd. Gebeurt vaak. In een e-mail, een folder, een kraslot, tussen je puzzels, via Marktplaats en ga zo maar door. Kannie schelen wat.

Donald wil Groenland écht hebben. En Canada moet de zoveelste VS-staat worden. Dan is-ie dus geen haar beter dan Adolf destijds en Vladimir nu. Niet beter in de zin van geen oorlog willen. Want daar dreigen Vladimir en hij allebei mee. Arme Groenlanders. Tot nu toe zo leuk buiten de politiek gebleven. Met al hun bodemschatten. Die pas sinds...

In 1945 opgepakte verzameling van her en der opgespoorde “foute” Nederlanders. Gadegeslagen en weggehoond door meer toeschouwers dan bij de gemiddelde voetbalwedstrijd in die tijd…

M'n bioritme is volstrekt van slag. Vanaf eind januari al. Ik lijd wanhopig aan een soort klimatologische Jetlag van een maand of vier. Want laten we wel wezen: bij dit deel van 't jaar horen gure regen, snijdende storm en als 't even kan een pak sneeuw. Met ijs in de sloten. Dan wil ik mijn 'Lammy' aan en een...

Sinds vaderdag heeft mijn buurman eindelijk z'n eigen tijdmachine. Ikzelf had allang een hogedrukspuit en die leent hij om de haverklap. Derhalve mocht daar best eens iets tegenover staan. Het ding heeft gelukkig wieltjes en dus kon ik in m'n eigen garage aan de slag. De datum: 10 mei 1436, bleek perfèct getimed.

Ik kijk altijd even op mijn iPhone 's nachts. Want dan sturen computers je berichten waarvoor verzenders alleen maar op een knop hoeven te drukken om er een paar honderd of duizenden van te versturen. Desnoods elke dag weer. Wat ze dan helaas ook doen. De sukkels!
Ditmaal waren het er drie. Twee met misleidende reclame en één van...

Ik heb jullie al eerder verteld van Annelies die niet wilde dansen met een klein mannetje. Maar er wel mee trouwde. Heel verstandig van Annelies. Wat dat met de Willem Barendsz te maken had? Alles. Want over haar en haar bloedmooie zusje Loes valt best wel wat meer te vertellen. Als ‘bruggetje’ naar onze primaire levensbehoeften in de jaren...

Ik kom uit de tijd dat een beetje soldaat ook wist wat voetballen was. Uit eigen ervaring, bedoel ik.
"Hé, van Spijk…" (In dienst weten zelfs klasgenoten je voornaam niet).
"Tister?"
"Jij voetbalt toch ook?" Ze zaten met z'n vijven aan de poetstafel.
"Niet meer, enkel gebroken, banden gescheurd. Einde bericht.
Twee seizoenen overgeslagen."

Ik kom uit de tijd dat de PTT nog álle post verzorgde. Brieven, tijdschriften, pakketpost; de hele mikmak. Niet te geloven, toch? Als bedrijf had je daar toen een postbus voor. In het plaatselijk postkantoor.
Het was najaar 1984. Of ik maar naar de Postbank in Amsterdam wilde komen. Voor de introductie van een nieuw product. Een briefing dus....

GE-HÉÉÉFFF A-JJ-T… buldert de sergeant. Gehoorzaam schuift zijn nieuwe klas fillers de hakken tegen elkaar. We weten meteen wat hij nu gaat zeggen: “Dat leek nėrgens op. Dus… Pla-háá-ts Rrrust.”
We schuiven de rechter voet wat naar links. Dat heeft hij ons zelf geleerd. “Opnieuw en nu goed. Ge-héééfff A-JJ-T… We vragen ons af waarom hij...

Er lag een brief in de bus. Met treinkaartje en al. Of ik op me op 1 februari 1959 maar wilde melden bij station Ede-Wageningen. Er was geen ruimte voor overleg. Inspraak was nog niet uitgevonden. Op het stationspleintje stonden van die groene drietonners met de achterklep open en houten banken in lengterichting. Het was de laatste keer dat we...

Ik zie hem nog zitten die eerste keer. Nu al bijna een halve eeuw geleden. Daar helemaal achter in het theaterperspectief van zijn langwerpige, ietwat protserige directiekamer op Hoog Catharijne.

Hetgeen me vorige week in dat 'keurige' hotel overkwam, is dusdanig gênant dat ik het alleen aan jou durf te bekennen in de wetenschap, dat dit geheim onder ons blijft. Doch oordeel zelf maar.